Pernah tak kita buka aplikasi membeli-belah, nampak satu barang berharga RM19.90, kemudian terjumpa barang hampir sama di kedai lain pada harga RM35?
Dalam keadaan kos sara hidup yang menekan, tentu ramai akan memilih yang lebih murah. Bukan sebab kita tidak menyokong peniaga tempatan, tetapi kerana setiap ringgit yang dibelanjakan datang daripada usaha mencari rezeki.
Namun, cuba lihat dari sudut peniaga kecil pula. Mereka perlu membayar sewa, gaji pekerja, kos penghantaran, pembungkusan, iklan dan caj platform. Apabila berdepan penjual besar dari luar negara yang menawarkan harga sangat rendah, bagaimana mereka hendak bersaing?
Inilah dilema yang menarik perhatian saya dalam berita 21 Oktober 2026. Adakah pengguna bersalah kerana memilih barangan murah, atau peniaga tempatan sebenarnya memerlukan persaingan yang lebih adil?
Pengguna tidak patut dipersalahkan kerana mahu berjimat
Menurut laporan The Star oleh Stephanie Lee pada 21 Oktober 2026, Pengerusi Yayasan Pengguna Negara Malaysia cawangan Sabah, David Chan, menegaskan pengguna berhak memilih produk atau perkhidmatan yang menawarkan harga lebih rendah dan nilai yang lebih baik.
Beliau mengingatkan bahawa perbelanjaan rakyat datang daripada penat lelah bekerja. Apabila kos kehidupan meningkat, pengguna secara semula jadi membandingkan harga sebelum membeli.
Dalam masa sama, beliau berkata sokongan kepada perniagaan tempatan penting, tetapi pengguna tidak wajar diminta membayar lebih hanya kerana sesuatu produk dijual oleh peniaga tempatan. Peniaga juga perlu bersaing dari segi harga, kualiti dan layanan pelanggan.
Saya rasa ada benarnya. Keputusan membeli ialah sebahagian daripada cara keluarga mengurus kewangan. Jika dua produk hampir sama dan salah satunya lebih murah, pembeli tentu berhak menilai mana lebih berbaloi.
Kenapa peniaga tempatan sukar melawan harga luar negara?
Hakikatnya, tidak semua peniaga mempunyai struktur kos yang sama. Syarikat besar mungkin boleh membeli stok dengan kuantiti tinggi, memperoleh kos pengeluaran lebih rendah dan menggunakan sistem logistik yang lebih cekap.
Peniaga kecil tempatan pula mungkin hanya mempunyai modal terhad. Ada yang menyimpan stok sendiri, memberi khidmat pelanggan selepas jualan dan perlu mematuhi pelbagai keperluan operasi di Malaysia.
Perlu juga dibezakan bahawa platform e-dagang antarabangsa tidak semestinya hanya mempunyai penjual luar negara. Pada platform yang sama, boleh ada penjual tempatan, pengimport tempatan dan penjual rentas sempadan. Jadi jangan terus menganggap semua barang murah datang dari luar atau semua penjual di platform asing tidak menyumbang kepada ekonomi tempatan.
Menurut Kajian Pasaran E-Dagang Suruhanjaya Persaingan Malaysia (MyCC) yang diterbitkan pada Februari 2026, isu persaingan bukan terhad kepada harga barang. Kajian turut meneliti struktur komisen, terma perniagaan, mekanisme harga, kawalan data dan amalan platform yang boleh menjejaskan persaingan.
Maknanya, kita perlu melihat keseluruhan ekosistem. Bukan mudah untuk menyuruh peniaga kecil menurunkan harga jika kos dan aturan permainan berbeza.
Murah ketika checkout, belum tentu murah keseluruhannya
Ada satu perkara yang saya selalu pesan kepada diri sendiri apabila membeli secara online. Jangan berhenti membandingkan pada harga yang tertera sahaja.
Contohnya, sebuah produk dijual RM20 daripada penjual rentas sempadan, manakala kedai tempatan menawarkan RM28. Angka ini hanya contoh untuk memudahkan pemahaman, bukan perbandingan harga pasaran sebenar.
Sebelum membeli, kita boleh menilai:
- Harga akhir: berapa jumlah selepas cukai yang berkenaan, penghantaran dan caj tambahan?
- Tempoh penghantaran: adakah barang diperlukan segera?
- Waranti dan pemulangan: mudahkah menukar barang jika rosak atau tidak menepati spesifikasi?
- Keselamatan: adakah produk mematuhi standard dan kelulusan yang berkaitan di Malaysia?
- Khidmat selepas jualan: bolehkah penjual dihubungi apabila timbul masalah?
Ada masa produk import tetap paling berbaloi. Ada masa membeli daripada penjual tempatan sebenarnya lebih menjimatkan apabila kita mengambil kira penghantaran, waranti dan kemudahan menyelesaikan masalah.
Malaysia sudah kenakan cukai 10% kepada barang import bernilai rendah
Isu persaingan ini bukan perkara baharu. Kerajaan telah melaksanakan Cukai Jualan Barang Bernilai Rendah atau Low Value Goods (LVG) pada kadar 10% bermula 1 Januari 2024.
Menurut kenyataan rasmi Kementerian Kewangan dan FAQ Jabatan Kastam Diraja Malaysia, cukai ini melibatkan barangan import bernilai RM500 atau kurang yang dijual secara dalam talian dan dihantar masuk ke Malaysia, tertakluk kepada skop dan pengecualian undang-undang.
Matlamatnya adalah untuk mengurangkan jurang layanan cukai yang sebelum ini boleh memberikan kelebihan kepada barang import tertentu berbanding perniagaan tempatan.
Namun, jangan salah anggap bahawa semua barang daripada luar negara secara automatik mempunyai cukai yang sama dalam semua keadaan. Kategori produk, nilai barangan, status penjual dan peraturan cukai lain masih perlu diambil kira.
Rang Undang-Undang E-Dagang 2027: apa yang dirancang?
Dalam perkembangan berkaitan, kerajaan sedang menyediakan Rang Undang-Undang E-Dagang untuk memperkukuh peraturan transaksi dalam talian serta tanggungjawab pengendali platform.
Menurut laporan Bernama pada 18 Oktober 2026, Timbalan Menteri Perdagangan Dalam Negeri dan Kos Sara Hidup, Dr Fuziah Salleh, menyatakan rang undang-undang itu dirancang dibentangkan pada persidangan pertama Parlimen tahun 2027.
Antara perkara yang turut dipertimbangkan ialah cadangan pelesenan pengendali platform e-dagang, termasuk platform dari luar negara yang menawarkan perkhidmatan kepada pengguna Malaysia. Semua ini masih pada peringkat cadangan dan penggubalan, bukannya undang-undang baharu yang sudah berkuat kuasa.
Bagi saya, peraturan yang baik perlu melindungi keselamatan pembeli, memberi peluang adil kepada peniaga serta memastikan platform bertanggungjawab. Perlindungan peniaga tidak sepatutnya bermaksud pengguna kehilangan hak membuat pilihan.
5 cara peniaga tempatan bersaing tanpa perang harga
Kalau kita berniaga, ada satu hakikat yang perlu diterima. Pelanggan boleh membandingkan harga dalam beberapa saat sahaja. Kita mungkin tidak mampu menjadi penjual paling murah, tetapi kita masih boleh menjadi penjual yang paling dipercayai.
- Tonjolkan nilai yang jelas. Nyatakan apa yang pembeli dapat selain produk: waranti, pemasangan, konsultasi, pembungkusan selamat atau sokongan selepas jualan.
- Tunjukkan bukti sebenar. Gunakan foto produk sendiri, video demonstrasi dan maklum balas pelanggan yang sahih. Elakkan testimoni palsu.
- Jadikan pembelian mudah. Terangkan harga keseluruhan, tempoh penghantaran, kaedah pembayaran dan polisi pemulangan tanpa menyembunyikan syarat.
- Kawal kos, bukan sekadar potong margin. Semak pembekal, stok yang perlahan bergerak, caj platform serta belanja iklan. Harga rendah yang menyebabkan kerugian tidak boleh bertahan lama.
- Bina hubungan dengan pelanggan. Jawab pertanyaan dengan baik, tepati janji dan selesaikan masalah selepas pembelian. Pelanggan setia boleh menjadi kelebihan yang sukar ditiru.
Ini mengingatkan saya kepada perkongsian DenaiHati tentang mindset usahawan untuk bisnes terus berkembang. Dalam pasaran yang semakin sengit, cara kita menyelesaikan masalah pelanggan menjadi sangat penting.
Bagaimana pengguna boleh membuat pilihan yang lebih bijak?
Bagi pembeli, jangan rasa bersalah hanya kerana mahu berjimat. Tetapi jangan juga terlalu mengejar harga murah sehingga terlepas pandang keselamatan dan kualiti.
Bandingkan produk yang benar-benar setara, baca syarat waranti dan semak identiti penjual. Jika ada kemampuan dan nilainya berbaloi, membeli daripada perniagaan tempatan boleh membantu pekerjaan serta ekosistem ekonomi setempat.
Kita juga boleh rujuk artikel DenaiHati tentang mengapa harga barang masih terasa mahal walaupun inflasi lebih rendah. Tekanan kos sara hidup itulah antara sebab ramai keluarga lebih teliti membuat keputusan membeli.
Soalan lazim tentang barangan murah dan e-dagang
Salahkah membeli barang murah dari luar negara?
Tidak. Pengguna berhak membuat pilihan berdasarkan kemampuan, harga, kualiti dan keselamatan, selagi urus niaga mematuhi undang-undang berkaitan.
Kenapa barang di platform luar negara kadangkala lebih murah?
Antara kemungkinan ialah pengeluaran berskala besar, kos pembekal, strategi promosi dan rantaian logistik. Harga sahaja tidak membuktikan punca sebenar bagi sesuatu produk.
Adakah semua barang import bawah RM500 dikenakan cukai 10%?
Cukai jualan LVG 10% terpakai kepada barang yang memenuhi takrif, skop dan syarat peraturan LVG. Ada kategori dikecualikan daripada rejim LVG dan tertakluk pada peraturan lain. Semak FAQ Kastam untuk butiran.
Adakah undang-undang E-Dagang baharu sudah diluluskan?
Setakat 21 Oktober 2026, rancangan kerajaan adalah untuk membentangkan rang undang-undang itu pada 2027. Ia masih belum diluluskan sebagai undang-undang baharu.
Penutup: yang murah belum tentu salah, yang tempatan juga perlu dibela
Bagi saya, kita tidak perlu menjadikan pengguna dan peniaga tempatan sebagai dua pihak yang bermusuhan. Kedua-duanya sedang cuba meneruskan kehidupan. Seorang mahu mengurus duit keluarga sebaik mungkin. Seorang lagi mahu memastikan perniagaannya cukup untuk menyara pekerja dan keluarga.
Persaingan yang sihat sepatutnya memberi hak memilih kepada pembeli, peluang yang adil kepada peniaga dan tanggungjawab yang jelas kepada platform.
Dan mungkin soalan yang lebih penting bukan siapa patut dipersalahkan, tetapi bagaimana kita membina pasaran yang membolehkan pembeli mendapat nilai baik tanpa mematikan peluang usahawan tempatan.
Awak pula bagaimana? Kalau barang sama, satu RM20 dan satu RM35, apa yang akan buat awak sanggup memilih yang lebih mahal?
Rujukan dan kredit sumber
- The Star, Stephanie Lee, “Preserve fair competition, freedom of choice in regulating e-commerce, says consumer group” (21 Oktober 2026).
- Suruhanjaya Persaingan Malaysia (MyCC), Kajian Pasaran E-Dagang (10 Februari 2026).
- Kementerian Kewangan Malaysia, Cukai Jualan LVG (18 Disember 2023).
- Jabatan Kastam Diraja Malaysia, Soalan Lazim Cukai Barang Bernilai Rendah.
- Bernama, “E-commerce Bill To Be Tabled In First Parliament Meeting Next Year” (18 Oktober 2026).
Artikel ini disediakan berdasarkan sumber yang disemak sehingga 21 Oktober 2026. Contoh RM20 dan RM35 ialah ilustrasi, bukan sebut harga pasaran.
The post %%post_url%% first appeared on Denaihati.from Denaihati https://ift.tt/eCrcU3k
via Denaihati.com